Inventing Jazz (choir project)

press

'Inventing Jazz', Ineke Van Doom (zang) en Marc van der Vugt (gitaar) met het Nederlands Kamerkoor, 2/3, Muziekgebouw aan't IJ, Amsterdam. 11/4 22.00 uur Concertzender. Door Armand Serpenti.

Is het met eigenzinnige interpretaties van standards of door versmeltingen met andere muzieksoorten, telkens wordt het begrip jazz opnieuw uitgevonden. 'Inventing jazz' is de treffende titel voor samenwerking tussen het in de klassieke hoek opererende Nederlands Kamerkoor (NKK), jazz-zangeres Ineke van Doom en haar muzikale partner, gitarist Marc van Vugt.

Een ontmoeting waarbij Van Doom uitpakte met swingende staaltjes vocale klankkunst en op tekst gezette improvisaties, waaruit zich lyrische melodielijnen losmaakten die lang in je hoofd bleven nazingen. Van Vugt speelde daarbij over het geheel genomen, sobere, uitgesproken ritmische gitaarpartijen. Een welkom houvast voor de koorleden die zich niettemin wat krampachtig op elkaar leken te concentreren.

Dat was jammer genoeg vooral tijdens wat Van Doorn aanduidde als muzikale puzzeltjes, zogenaamde 'circle songs', liedjes opgebouwd uit korte motieven, die de zangers vrij-uit in elkaar mochten passen. Een uitgelezen vehikel voor groepsimprovisaties, die hier, ondanks de sublieme arrangementen van Van Vugt (wat kan die man mooi componeren!) zo nu en dan flink rammelden. Er leek wel een rem te zitten op passages die vroegen om totale overgave van de zangers. Zoals in 'Blues for a voice', een harmonisch huzarenstukje waar het NKK zich als een gospelkoor presenteerde, maar bij lange na niveau noch diepgang haalde van de zwarte traditie.

Het is niet eerlijk te beweren dat het NKK zich beter bij klassieke muziektraditie kan houden (ze deden niet voor niets al eens een programma met muziek van Burt Bacharach) en dat Van Doorn en Van Vugt (die al zoveel oorspronkelijk klinkende crossovers op hun conto hebben) trouw moeten blijven aan jazz.

Hier was sprake van een dappere en boeiende poging grenzen af te tasten; tussen improvisatie en compositie en tussen de vermogens van door de wol geverfde jazzmuzikanten en vocalisten die gewend zijn aan bladmuziek en dirigent. Maar de fantasie, de technische vaardigheden en de wil om het beste van twee werelden te verenigen zijn geen garanties voor wat er voornamelijk aan dit avontuur ontbrak: het oergevoel, de emotie. Armand Serpenti